|
Jak to nad Wigrami bywało...
|
Wszystko jest opowieścią - zarówno w życiu, jak i w literaturze. Ta niesprecyzowana bliżej odmiana epiki nie posiada ścisłych wyznaczników gatunkowych, toteż sytuuje się niefrasobliwie w bliskości różnych form literackich. Miewa pewne znamiona legendy - umiejscowienie w konkretnej przestrzeni i mniej lub bardziej swobodnie pojmowanych ramach czasowych; bywa, że odnaleźć w niej można coś z mądrości i archetypiczności paraboli; nierzadko inkrustowana jest też fantastyką.
[...]
|
|
Między nadzieją a zwątpieniem
|
"Jeśli jest jakieś niebo" Dariusza Kiełczewskiego to drugi tomik tego poety. Składają się nań trzydzieści dwa liryki, z których pięć pochodzi z debiutanckich "Szkiców". Autor pozostaje wierny swoim wcześniejszym inspiracjom, a zwłaszcza szczególnemu zanurzeniu we współczesną poezję brytyjską, która odegrała pewną rolę w kształtowaniu literackich gustów pokolenia dorastającego w latach osiemdziesiątych.
[...]
|
|
Monolog dziecięcia wieku
|
Moralia Kazimierza Brakonieckiego to tomik, który nie wabi ani wyglądem okładki, ani tytułem nawiązującym do nużącego i mało zajmującego dzieła barokowego poety. Moralia Wacława Potockiego stanowiły posępną i przygnębiającą wizję ówczesnej rzeczywistości, w której - zdaniem tego surowego mentora - zanikły wartości ewangeliczne, moralność i duch obywatelski.
[...]
|
|
Pod znakiem pamięci
|
W Bibliotece Pisarzy Warmii i Mazur ukazał się tomik poezji Mirosława Słapika "I dziś i wczoraj". To już piąta publikacja tego cyklu, w którym lazurowi okładki towarzyszy wysoki poziom poetyckich prezentacji. Przedtem ukazały się w tej serii następujące pozycje: antologia "Szara reneta" pod redakcją Kazimierza Brakonieckiego i Zbigniewa Chojnowskiego, "Opowieści z litoralu" Alicji Bykczyńskiej-Salczyńskiej, "A jeśli zgodzisz się być moją ojczyzną" Andrzeja Wojciechowskiego i "Prześwit" Zbigniewa Chojnowskiego.
[...]
|
|
Przestrzeń (nie)spełnienia
|
Grzegorz Kociuba - rocznik 1963 - jak wielu z jego pokolenia, debiutował dość późno. Jest autorem trzech książek poetyckich: "Obserwacje" (1991), "Budzenie Twarzy" (1997) oraz "Ślady i znaki" (2001). Należy do grona redagującego "Nową Okolicę Poetów". W jego tekstach, zarówno poetyckich, jak i krytycznoliterackich wyraźnie obecna jest refleksja nad istotą powołania do tego osobliwego klanu, jaki tworzą ludzie pióra. Związanej z tym wybraniem odpowiedzialności z powagą stara się więc sprostać.
[...]
|
|
W poszukiwaniu sensu
|
Rozpoznawanie in statu nascendi tego, co w najnowszej poezji godne jest uwagi, a czym zgoła nie warto myśli zaprzątać, wydaje się zajęciem wielce ryzykownym. To bowiem, co dziś wnoszą do literatury poeci będący na początku swojej drogi twórczej, budzi nadzieję, ale i pewien niedosyt, ponieważ nazbyt często ich celem nadrzędnym bywa... za wszelką cenę zaistnieć. Dominuje traktowanie poezji jako gry, a przecież jej powinnością winno być też dociekanie prawdy i sensu istnienia.
[...]
|
|
Wbrew nieuchronności losu
|
Najtrudniej dać świadectwo prawdzie, bo ona się nieustannie wymyka, bywa też zbyt bolesna, niewygodna, niemal nie do udźwignięcia. Trud pochwycenia jej, nazwania, ocalenia i przekazania drugiemu człowiekowi podejmuje wciąż na nowo poezja, gdyż wielu poetom nieobca jest wiara w jej wyzwalającą moc. "Ważna jest prawda - czytamy w Na progu słowa Anny Kamieńskiej. - Własna prawda. Ale na czym polega prawda w poezji?
[...]
|
|
Wobec świetlistości świata
|
Człowiek powinien mieć jedno, czyste zajęcie - miłość do ludzi - stwierdza Wojciech Kass w najnowszym tomiku zatytułowanym "Prószenie i pranie". I w zamieszczonych w nim lirykach zdaje się potwierdzać szczerą chęć, by tę powinność pełnić, mimo iż w urzekającą przestrzeń natury, która obok człowieka jest głównym bohaterem tych wierszy, co i rusz wdziera się cywilizacja niesprzyjająca kultywowaniu elementarnych ludzkich wartości.
[...]
|
|
Ponawianie dziedzictwa
|
Zmartwychwstały kraj mowy Zbigniewa Chojnowskiego stanowi wartościującą syntezę literatury Warmii i Mazur lat dziewięćdziesiątych. W tej książce naukowa rzetelność, rzeczowość i erudycja autora zgodnie koegzystują z jego wyraźnie emocjonalnym stosunkiem do komentowanych zjawisk. To naturalna konsekwencja faktu, że Zbigniew Chojnowski patrzy na przedmiot swoich rozważań ze szczególnie bliskiej perspektywy, ponieważ jako pracownik naukowy Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, krytyk literacki i poeta opowiada o tym, czemu wiernie towarzyszył i co współtworzył.
[...]
|
